Wszystkie Sagi mają gdzieś swój początek…

Wszystkie Sagi mają gdzieś swój początek…

…ale większość z nich zaczęła się właśnie tutaj w Eiríksstaðir. Rodzina, która zbudowała oryginalny długi dom jest opisana nie w jednej, a w aż czterech osobnych Sagach, z których to dwie w całości poświęcono ich przygodom. 

Eiríks Saga rauða (Saga o Eryku Rudym)

Nie jest pewne, gdzie dokładnie urodził się Eryk - jedna opowieść głosi, że przypłynął na Islandię z Norwegii, gdy był bardzo młody, inna zaś, że urodził się dopiero po przybyciu jego norweskich rodziców na Islandię. Tak czy inaczej, chłopiec dorastał na zachodzie Islandii, gdzie poznał swoją przyszłą żonę - Thorhild. Szczęśliwie dla nich, jej rodzice posiadali dużą połać ziemi w Haukadal, której część mogli podarować nowożeńcom jako podwaliny pod ich nowy dom. Tą wydzieloną ziemię mieli nazwać właśnie Eiríksstaðir co oznacza “Miejsce Eryka”.

Małżeństwo żyło wraz z dwójką synów na farmie przez kilka lat około 970 - 980 roku. Pracowało dla nich również kilku niewolników mieszkających wraz z nimi w długim domu, co było katalizatorem dla wszystkich dramatycznych wydarzeń opisanych nie w jednej, a w dwóch słynnych Sagach. Niewolnicy zostali oskarżeni o spowodowanie osuwiska, które spadło na sąsiednią farmę powodując ogromne szkody. Zwyczajowo takie sprawy zostałyby rozstrzygnięte przez lokalną radę właścicieli ziemskich, którzy ustaliliby wysokość odszkodowania obciążając kosztami Eryka - o ile byłaby to faktyczna wina niewolników. Zamiast zająć się tym w sposób legalny, sąsiad zabił niewolników na miejscu i zażądał zapłaty od Eryka, który oczywiście odrzucił to żądanie co doprowadziło do śmiertelnej walki. 

Biorąc pod uwagę to, że obaj rolnicy zignorowali prawo, lokalna rada zażądała, aby Eryk opuścił gospodarstwo - decyzja ta zmusiła go do spakowania całego dobytku łącznie z domem i przeniesienie się na fjord kilka kilometrów na zachód. Niestety niedługo po tym wydarzeniu, Eryk wdał się w kolejną kłótnię z sąsiadem i tym razem jego karą było opuszczenie Islandii na całe 5 lat. 

Nie chcąc na zawsze opuszczać kraju, on i jego rodzina postanowili poszukać wysp u wybrzeży Islandii, gdzie mogliby przeczekać wygnanie. To, co odkryli było jednak o wiele bardziej obiecujące niż ich poprzednie miejsce zamieszkania. Eryk i jego rodzina zostali pierwszymi Europejczykami, którzy dotarli do Grenlandii, krainy wówczas znacznie bardziej przyjaznej do życia niż obecnie. Klimat był ciepły, było bardzo dużo pastwisk i drzew oraz mnóstwo ryb, a co istotniejsze dla Eryka - nowy ląd obfitował także w kość słoniową. Nie była to jednak prawdziwa kość słoniowa, lecz kość z kłów morsów i rogów narwala. Eryk po powrocie na Islandię opowiedział mieszkańcom o tej nowo odkrytej krainie położonej na zachód bogatej w różnorodne zasoby, których brakowało ludziom na wyspie. Stał się wówczas niezwykle ważnym oraz bogatym człowiekiem.

Eryk spędził resztę swojego życia na Grenlandii jako wódz nowej osady, a jego dom - Brattahlíð - wciąż jest otwarty dla zwiedzających.